Η πριγκίπισσα που απέρριψε τρεις μονάρχες γιατί δεν ήθελε να γίνει βασίλισσα

Λένε πως για κάθε μεγάλη ιστορία αγάπης χρειάζονται δύο άνθρωποι που να θέλουν να «χορέψουν» στον ίδιο ρυθμό. Άλλωστε, όπως λένε και οι Άγγλοι, it takes two to tango. Και αυτό ισχύει για όλους, ακόμη και για τα μέλη των μεγαλύτερων βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης.

Γιατί πολύ πριν η πριγκίπισσα Σοφία [νυν βασιλομήτωρ της Ισπανίας] μπει στη ζωή του Χουάν Κάρλος και αλλάξει την πορεία της ιστορίας της ισπανικής μοναρχίας, ο νεαρός τότε πρίγκιπας είχε ήδη παραδώσει την καρδιά του αλλού. Στα 18 του χρόνια, ο έφηβος τότε πρίγκιπας των Αστουριών και διάδοχος του θρόνου δεν σκεφτόταν την Ελληνίδα γαλαζοαίματη, παρότι οι δυο τους είχαν ήδη γνωριστεί στο κρουαζιερόπλοιο «Αγαμέμνων». Εκείνη την εποχή, το αντικείμενο του πόθου του δεν ήταν άλλο από την Ιταλίδα πριγκίπισσα Μαρία Γκαμπριέλα της Σαβοΐας.

Όπως εκμυστηρεύεται στην αυτοβιογραφία του, είχαν μεγαλώσει μαζί και, καθώς άφηναν πίσω τα παιδικά τους χρόνια, η οικειότητα μετατράπηκε σε έναν βαθύ εφηβικό έρωτα. Σε τέτοιο βαθμό, ώστε όταν ο Χουανίτο (όπως τον αποκαλούσαν χαΐδευτικά) έφυγε από το Εστορίλ της Πορτογαλίας, όπου ζούσαν αμφότεροι εξορισμένοι, για να ξεκινήσει τη στρατιωτική του εκπαίδευση, πήρε μαζί του μόνο ένα ενθύμιο από την προηγούμενη ζωή του: το πορτρέτο της «Έλλα».

Historia de un amor

«Είχα νεανικούς έρωτες», αναγνωρίζει ο τέως μονάρχης στο βιβλίο του «Reconciliation». Ο Χουάν Κάρλος ήταν επιρρεπής στο να ερωτεύεται και, αφού τον απέρριψε η Μπλάνκα Ρομανόνες, την οποία έβρισκε «πολύ όμορφη», η Μαρία Γκαμπριέλα έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή του.

«Η πρώτη μου αγάπη ήταν μια από τις κόρες του βασιλιά Ουμβέρτου Β' της Ιταλίας, η Μαρία Γκαμπριέλα της Σαβοΐας, η οποία ζούσε στο Εστορίλ και την οποία γνώριζα από παιδί». Όπως αφηγείται, η σχέση τους άνθισε μια μέρα στην πισίνα.

Σε αποσπάσματα που παραθέτει το ισπανικό περιοδικό Lecturas από την αυτοβιογραφία του «μια μέρα, όταν παίζαμε όλοι στο σπίτι του Κόμη του Παρισιού, έπεσε στην πισίνα. Ήταν κακή κολυμβήτρια και πάλευε στο νερό. Αμέσως βούτηξα για να τη βοηθήσω. Έτσι γίναμε αχώριστοι». Όταν την περιγράφει, την αποκαλεί «όμορφη νεαρή γυναίκα, με λεπτή σιλουέτα και χρυσά μαλλιά» και σημειώνει ότι «φώτιζε τα βράδια μας με φίλους με τα λεπτά χαρακτηριστικά της και το πάθος της για ζωή».

«Όχι, δεν θέλω να γίνω βασίλισσα»

Η Έλλα, όπως την αποκαλούσαν οι φίλοι της, ήταν πολύ καλλιεργημένη, μοντέρνα και ανεξάρτητη. Όμως έτρεφε μια βαθιά απογοήτευση με κάθε τι που αφορούσε οποιαδήποτε μοναρχία και βασιλική οικογένεια. Αυτό διότι, όταν όλη η οικογένειά της εκδιώχθηκε από την Ιταλία το 1946, μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας, η νεαρή πριγκίπισσα έχασε κάθε επιθυμία να φορέσει ξανά στέμμα. Γι' αυτό, μετά από έξι χρόνια σχέσης, όταν ο Χουανίτο της έκανε πρόταση γάμου, η απάντησή της ήταν ένα ηχηρό «όχι».

«Για πολύ καιρό, κρατούσα μια φωτογραφία της στο κομοδίνο μου στη Στρατιωτική Ακαδημία», θυμάται ο Χουάν Κάρλος, αναφερόμενος στην Έλλα ως τον πρώτο του έρωτα και μια από τις γυναίκες που τον επηρέασαν βαθύτερα.

«Διεκδίκησε την ελευθερία της και δεν ήθελε να δεσμεύεται από βασιλικά καθήκοντα. Ήταν σίγουρα ο τρόπος της να προστατεύσει τον εαυτό της, καθώς είχε υποφέρει πολύ από την εξορία και την εκδίωξη της οικογένειάς της από την πατρίδα τους», εξηγεί ο Χουάν Κάρλος.

Η Μαρία Γκαμπριέλα απέρριπτε οποιαδήποτε ιδέα του να γίνει μια μέρα βασίλισσα. Εκτός από την πρόταση του Χουάν Κάρλος, δεν δέχτηκε τις προτάσεις του πρίγκιπα Μπωντουέν του Βελγίου αλλά και του Σάχη της Περσίας, Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί.

Όπως σημειώνει το ισπανικό περιοδικό, ο Πέρσης αυτοκράτορας είχε αδυναμία στις γυναίκες με ανοιχτόχρωμα μάτια και μετά τον γάμο του με τη Σοράγια, πίστευε ότι η Ιταλίδα πριγκίπισσα θα ήταν τέλεια σύντροφος.

Τελικά, όταν η Έλλα αναγκάστηκε να διαλέξει σύζυγο, επέλεξε έναν άντρα που δεν είχε καθόλου βασιλικό αίμα. Ήταν ο Ρομπέρτο ​​Ζέλινγκερ ντε Μπάλκανι, επιχειρηματίας στο επάγγελμα, και ο άντρας με τον οποίο ήταν παντρεμένη για λίγο λιγότερο από μια δεκαετία.

«Αν τον είχα παντρευτεί, θα ζήλευα»

Η Μαρία Γαβριέλα της Σαβοΐας έδινε πάντα προτεραιότητα στο αδάμαστο πνεύμα της, ένα χαρακτηριστικό που ο Χουάν Κάρλος θαύμαζε απεριόριστα. Άλλωστε, ποτέ δεν δίστασε να μοιραστεί λεπτομέρειες από εκείνο το νεανικό έρωτα που, αν ήθελε, θα μπορούσε να την χρίσει βασίλισσα της Ισπανίας. «Ήμασταν τρελά ερωτευμένοι, εγώ ήμουν τότε περίπου 14 ετών. Μου έγραφε γράμματα και εγώ απαντούσα, πηγαίναμε σινεμά... » είχε αποκαλύψει το 2020 η Έλλα σε συνέντευξή της στο Vanity Fair.

Πριν από περίπου μια δεκαετία, στην εκπομπή «La noche del rey» του ισπανικού καναλιού Telecinco, απάντησε στο ερώτημα γιατί πραγματικά απέρριψε την πρόταση του Χουάν Κάρλος. «Γιατί δεν τον παντρεύτηκα; Γιατί όχι, έτσι είναι η ζωή. Τέλος πάντων, αν τον είχα παντρευτεί, θα ζήλευα και θα ήταν ήδη στο φέρετρό του στο Ελ Εσκοριάλ»...